βαρέθηκα τα....

Βαρέθηκα τα δήθεν "χάι" άτομα της δήθεν κοσμικής Αθήνας

Βαρέθηκα τους υποτίθεται "σταρ" της εγχώριας υποκουλτούρας

Βαρέθηκα τους "κουλτουριάρηδες", απλά είναι στην απέξω, έτσι προσποιούνται  ότι δεν τους ενδιαφέρουν τα παχουλά φράγκα που ροκανίζουν οι πρώτοι. Κατά βάθος είναι λιμασμένοι λύκοι που περιμένουν και εύχονται να έρθει η σειρά τους.

Βαρέθηκα την ΕΡΤ που με τα δικά μας λεφτά σκαρώνει ιδιωτικά πάρτυ του στύλ "στην υγειά σας"
Νομίζω ότι ο σωστός τίτλος θα ήταν "στην υγειά του μαλάκα Έλληνα  φορολογούμενου"  αλλά ξέρω ...δεν είναι "πιασάρικο" δεν είναι "μαρκετίστικο"

Βαρέθηκα τους τάχαμου τηλεαστέρες της ελληνικής σοου μπίζ (μπλιάχ) που μας πλασάρουν ως ιερά τέρατα αυτούς τους τυχάρπαστους που ανέφερα πριν.

Βαρέθηκα να ακούω τι έκανε ο κάθε τελειωμένος Πατίτσας και το κάθε άξεστο κακομαθημένο σκατόπραμα που επειδή έχει δύο ευρώ παραπάνω νομίζει ότι θα μας γαμ...

Βαρέθηκα με την κάθε κακομοίρα λατέρνα Χρουσαλά που από το Μπουρνάζι κονόμησε τον όποιο Πατίτσα και νομίζει πως έπιασε τον Πάπα από τα φρύδια...τι νομίζεις γλυκειά μου ότι ο κύκλος του δεν γελάει πίσω από την πλάτη σας;

Βαρέθηκα την Τατιάνα με τον τριχάρα τον Ευαγγελάτο, την Μενέγω με τον ζεν πρεμιέ (βλέπε μου τρέχουν τα σάλια με τη Ζέτα) Λάτσιο. Χέστηκα αν χωρίζουν, ή έμειναν χωρίς παχυλά αμοιβόμενη δουλειά και αν θα τους ανανεώσει το κανάλι το συμβόλαιο...Μπεϊμπι αϊ ντοντ γκιβ α ρατς ας!

Βαρέθηκα τους λαλάκες που πληρώνουν έναν σκασμό ευρώ για να πάνε μία ημέρα μπάνιο στην Ψαρού...και πάλι δεύτερη σειρά!!

Βαρέθηκα την ίδια την Ψαρού, από τους βλάκες που πηγαίνουν εκεί, αλλά και κάθε ¨οργανωμένη παραλία" αυτού του τύπου...για μπάνιο πας ρε νιόνιο όχι για καλλιστεία.

Βαρέθηκα τους πολιτικούς στραβισμούς των χορτάτων "δημοσιογράφων" (βλέπε φερέφωνα του κάθε νταβατζή) που γαγβγίζουν σαν κοπρόσκυλα, κορδώνται σα διάνοι και νομίζουν πώς η αλήθεια είναι ένα κομμάτι κρέας που μόνον το δικό τους κρεωπολείο δικαιούται να πουλά!!

Βαρέθηκα να ακούω τον Πρετεντέρη να λέει πώς δεν είναι τραγικό δα να πάρεις σύνταξη (πετσοκομμένη) στα εβδομήντα. Κάτι φίλοι μου που δουλεύουν αμμοβολή ναυπηγείο και σκουπιδιάρα στο δήμο τον προσμένουν με χαρά (μόλις ολοκληρωθεί η επανάσταση που θα βάλει τον κάθε μαλθάκα στον πάγκο του)

Βαρέθηκα τον κάθε κουτοπόνηρο και θρασύ βλάκα, που παράτησε το χωριό του, τα χωράφια του, τα ζωντανά του, φίλησε κατουρημένες ποδιές (ενίοτε και χεσμένες) και ήρθε στην Αθήνα για να μπει στο δημόσιο. Και τώρα, αφού μπήκε και βολεύτηκε, μας πρήζει τα αρ..δια για την "υπουβαθμισμένη ζουή τσι Αθήνας" και πόσο ωραία ήταν η ζωή στο χωριό του!! Στο διάολο κάφροι!!

Βαρέθηκα τους χάνους και αποβλακωμένους γεροξεκούτηδες που νομίζουν πώς από το στόμα του Αυτιά ρέει ο ποταμός της αληθείας. Της μαγνητοσκοπημένης αηδίας είναι κουτορνίθια !! (καλά αν είχε κάνει καμιά τέτοια λεζάντα ο Λάρι Κινγκ θα τον είχαν πάρει με τις μπάμιες) Φυσικά ο Σόμπωλος, άααλλος αυτός, (Ο ρουμάνος λληστής από τη Ρουμαννία, λλι και ννι βλάκα!) αθώωσε, μαζί με τους άλλους μπόζους της ΕΣΗΕΑ, τον Αυτιά για τα καραγκιοζιλίκια του. Εμ βέβαια μπορεί ένας καραγκιόζης να καταδικάσει έναν άλλο καραγκιόζη.. ποτές! (που έλεγε ο Χατζηχρήστος)

Έχω και άλλα...όμως βαρέθηκα! πάω να πιώ μια μπύρα! Θα επανέλθω με αυτά που βαρέθηκα στον εργασιακό μου βίο (σικ)

Πότε χαλάσαμε ρε παιδιά;

Ακούω, κρίση-κρίση θα γυρίσουμε στη δεκαετία του '70, θα κάνουμε το σκατό μας παξιμάδι και άλλα τέτοια.
Από την άλλη βλέπω νεαρούς ελληνικούς  βλαστούς να σπαταλάνε τα λεφτά του μπαμπά στη Μύκωλο και στα μπαράκια της "μαγευτικής" (μη ξεράσω) Πάρου, φωνάζοντας ¨κρίσηηη;;; ποιά κρίση ουαααουουου" Και αναρωτιέμαι, "πότε προλάβαμε και χαλάσαμε τόσο πολύ ρε παιδιά;".
Θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια, την δεκαετία του '70, που με τόσο τρόμο θωρούμε τώρα αλλά δεν βρίσκω κάτι κακό, ίσα ίσα μάλλον ήμασταν καλλίτερα τότε!
Τότε ο πατέρας μου μεγάλωσε τρία παιδιά δουλεύοντας σε μία δουλειά, ενώ η μάνα μου ήταν σπίτι...τώρα δουλεύω  εγώ δουλεύει και η γυναίκα μου και αν κάνουμε παιδί θα ψάχνω για δεύτερη δουλειά.
Τότε παίρναμε το λεωφορείο για να πάμε στη δουλειά, στα ψώνια, ακόμα και στην έξοδο μας...τώρα κλαίμε γιατί ακρίβηνε η βενζίνη και πώς θα πάμε με το ένα από τα δύο αυτοκίνητα μας για τσιγάρα στο περίπτερο.
Το αυτοκίνητο, μια που το ανέφερα, ήταν μια υπόθεση μεγάλη...πρώτα κανόνιζες να αγοράσεις ένα σπιτάκι, μετά να βάλεις μερικά επιπλάκια, ίσως να πάρεις κάνα οικοπεδάκι ,να υπάρχει να προικήσεις τα παιδιά, φρόντιζες να βάλεις και κάτι στην άκρη και μετά από όλα αυτά σκεφτόσουν (είπα σκεφτόσουν) το αυτοκίνητο.
Όποιος αγόραζε αυτοκίνητο το καμάρωνε διότι είχε εξασφαλίσει πρώτα όλα τα άλλα και το όχημα αποτελούσε την τελευταία απόδειξη ευμάρειας.
Τώρα ο κάθε πικραμένος, πνιγμένος στα δάνεια και τις κάρτες, χωρίς σπίτι, έσπευσε να δώσει και τις τελευταίες οικονομίες του γαι να αγοράσει siroco επειδή λέει έπεσε στο μισό το τέλος ταξινόμησης.
Όπου γυρίσεις βλέπεις ακριβά αυτοκίνητα με ρεντίκολα ιδιοκτήτες, μήπως πήρατε χαμπάρι ότι εξαφανίστηκαν οι Cayene από τους ελληνικούς δρόμους;
Όταν ήμουν μικρός οι ταβέρνες και οι ¨καφετέριες¨ (τότε τις έλεγαν πατισερί) ήταν μετρημένες στα δάχτυλα, κάτω στη Γλυφάδα ζήτημα να υπήρχαν τρεις, και ο Ζάχος ήταν η "μπιφτεκούπολη" μόνος του, τώρα οι "καφετέριες" (Χριστέ μου τι κακόηχη μαλακία) και οι¨"ταβέρνες" (βλ. λημ. ετοιματζίδικα) είναι πιό πολλές από τα σπίτια!
Τώρα ακούω, και βλέπω, τον μαλάκα αστό οικογενειάρχη να λέει στην κάμερα ότι δεν τον φτάνουν 100 ευρώ να πάει για μπάνιο με την οικογένεια, και απαριθμεί σαν χαϊβάνι, "20 ευρώ η είσοδος ,10 ευρώ οι 2 ξαπλώστρες και 10 ευρώ οί καφέδες συν 12 ευρώ δύο τοστάκια και και και και...."
Πότε γαμώτη μου έμαθε ο κώλος μας στην ξαπλώστρα και το χειλάκι μας στον έτοιμο καφέ;; πότε;;
Ένα κομμάτι ψωμί μια φέτα τυρί φρουτάκια νερό στο μπουκάλι (όλα από το σπίτι) και νιώθαμε άρχοντες, αν είχαμε και ομπρέλα... καλά... είμασταν η "Μεγάλη Βρετάνια" της αμμουδιάς.
Αν δεν πάταγε κανείς στις παράνομα κλειστές "πλαζ" (άλλη μπούρδα λέξη) θα σου έλεγα εγώ.
Αντί να επενδύσουμε ως λαός στην πραγματική παραγωγή επενδύσαμε στο φτιασίδι και την πομφόλυγα! και τώρα που μας κάνουν κολονοσκόπηση οι "κουτόφραγκοι"  κλαίμε σαν τις μωρές παρθένες!! 
Για αυτό αντί να κλαίμε, ας δώσουμε μια κλωτσιά σε όσους μας έκαναν έτσι, ας σφίξουμε το ζωνάρι και αφού ανασκουμπωθούμε θα βάλουμε πλώρη για πραγματικά καλλίτερες ημέρες αυτή τη φορά.