Κάτι φοβισμένα παληκάρια (και γερασμένα)

Πολλές φορές παρακολουθώντας τα όσα συμβαίνουν στα Πανεπιστήμια με κάνουν να αναρωτιέμαι...μα καλά τόσο φοβισμένοι είναι αυτοί οι καθηγητές; Πόσο μικρά ανθρωπάκια φαντάζουν στα μάτια μου, καμία σχέση με τους πνευματικούς φάρους που ονειρευόμουν μικρός.
Άνθρωποι που θα έπρεπε να αποτελούν υπόδειγμα πολίτη για εμάς και με την πνευματικότητα τους να γίνονται σημεία αναφοράς ξεπουλάνε την τιμή τους στα κομματικά παιχνιδάκια και χαϊδεύουν ύποπτους τύπους με κουκούλες.
Ανέχονται λεχρίτες ¨αιώνιους φοιτητές" που είναι ολοφάνερο ότι είναι κομματικοί ινστρούχτορες και δεν έχουν καμία δουλειά μέσα στα Πανεπιστήμια μια που δεν ασχολούνται με την προσωπική τους πρόοδο αλλά με τον προσηλυτισμό νέων κορόιδων.
Με τέτοιους φασίστες μέσα στα πνευματικά μας ιδρύματα για πιό άσυλο ιδεών μιλάμε;
Αυτοί δεν ανέχονται κανένα που να έχει διαφορετική άποψη και επιβάλουν την δική τους με τη βία ...δημοκράτες σου λένε μετά!!
Θέλω επιτέλους να δώ τους πρυτάνεις και τους καθηγητές να απεκδύονται τους κομματικούς μανδύες τους, να βγάλουν το φέσι και τις παρωπίδες και να αναλάβουν το ρόλο τους, να γίνουν οι πνευματικοί μας οδηγοί, οι άνθρωποι που ακούραστα θα αντιπαρατάσουν το πνεύμα και τη γνώση κόντρα στη σαπίλα και την παρακμή.
Γιατί πολλοί από αυτούς φοβούνται την αξιολόγηση; Η καθημερινή αναμέτρηση με τον εαυτό μας είναι που μας βελτιώνει! Όταν νομίζουν ότι κανείς δεν μπορεί να τους κρίνει πέφτουν στη χειρότερη παγίδα, φαντάζονται ότι είναι πλέον αυθεντίες και με περισπούδαστο ύφος παραφουσκωμένου διάνου χώνονται στα σκοτεινά γραφεία τους ως που να σαπίσουν εντελώς.
Όμως έτσι μοιάζουν με τον γνωστό βασιλιά που κυκλοφορούσε γυμνός. Όλοι γελάνε τους κοροϊδεύουν και τους φτύνουν αλλά αυτοί πέρα βρέχει, και όταν κάποτε αντιλαμβάνονται τη γύμνια τους κρύβονται σαν τις βρεγμένες γάτες και για να σωθούν γλύφουν τα  άγρια κομματόσκυλα.
Σταματήστε λοιπόν να είστε ραγιάδες και φοβιτσιάρηδες και υψώστε ανάστημα επιτέλους.
Ναι να γίνεται έλεγχος των εισερχομένων στα Πανεπιστήμια, ναι πάνε σπίτι τους οι "αιώνιοι φοιτητές", ναι να ξεκαθαρίσει η έννοια του ασύλου. Θέλουμε άσυλο ιδεών και όχι ασυδωσίας.


ΥΓ Νιώθω ευτυχής που φοιτώ στο ανοιχτό Πανεπιστήμιο εκεί οι καθηγητές μπορούν και διδάσκουν και όποιος έχει διάθεση διαβάζει και προοδεύει. Ούτε καταλήψεις ούτε κάφροι και κνίτες ούτε αφισοκολλήσεις και λερωμένες αίθουσες. Να σας θυμήσω πόσο πολύ τον πολέμησαν αυτό το θεσμό οι προοδευτικοί φοιτητές λες και η γνώση ήταν αποκλειστικά δικό τους προνόμιο.
Εύγε στους πρωτεργάτες του ΕΑΠ και είθε το παράδειγμα τους να οδηγήσει ξανά τους πρυτάνεις και τους καθηγητές πίσω στον πυρήνα του καθήκοντος τους...τη μετάδοση της γνώσης.
ΓΝΩΣΗ=ΦΩΣ τέλος στο σκότος της αμάθειας και της βλακείας.